De jaren tellen (niet)

Schermafbeelding 2016-05-30 om 22.31.33

Vandaag een gedichtje voor mijn jarige vrouw:

‘Tijd is een illusie’,
zei eens een filosoof.
Dat klopt, bedacht ik later:
het heeft de schijn van tijdroof.

Want ook al ben je jarig,
voor de 969e keer,
het blijft toch wel wat karig.
Werkelijk beleven mag nog meer.

In aftrek namelijk de jaren
van de vroegste jeugd tot vier.
Daarna nog al het slapen,
het blije uur lijkt een kwartier.

Het zijn gelukkig absoluut
slechts relatieve jaren.
Waarvan mogelijk de helft
concreet en nader te verklaren.

Dan zie ik je daar staan
en in jou nog veel meer,
glimmend door de pretogen,
de jeugdige van weleer.

There is one comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s