Wij

q81-promo2

Aan een leegstaand graf
Breng ik telkens bloemen
Om te zwelgen in beklag
Van wat is afgestorven

Om liefde die ik gaf
Dromen niet te noemen
Dat wat ik niet zag
Nooit meer heb verworven

Koren of toch kaf
Gedachten blijven zoemen
Of ik genoeg vergaf
Meer had kunnen geven

Beschouwde mij als laf
Niemand te beroemen
Nooit meer terug in tijd
Zelfs niet voor heel even

Diep gekerfde spijt
Pijn van zoveel meer
Al de haat en nijd
Bracht mijn ziel tot beven

Terwijl hij met ons lijdt
Voor wat dierbaar is en teer
Onafgebroken strijd
Wat dood was komt tot leven

There is one comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s